Manuk Blekok Lan Penyu

Posted by Jagading Wacana Label:


Wonten ing jaman rumiyin, ing telaga wonten salah sijining kewan kang urip yaiku penyu. Manuk blekok uga urip wonten ing sakiwa tengening telaga. Kewan menika dados konco ingkang celak sanget. Wonten ing sawijining dina wonten mapinten pinten tukang golek iwak inglang badhe pados penyu saha ulam. Wonten ing wekdal ngkang sami para penyu menika mangertos ingkang dipunngendikakaken saking para tukang golek ulam menika. Lajeng penyu menika kandha kaliyan manuk blekok,”apa kowe krungu kang diomongake dening para tukang golek iwak mau lan apa kang kudu dilakoni saiki? ”
“aku sakbisa bisane tak ewangi awak mu”.”aku wis kulina ngrasakke wektu wektu kang medeni”. Kandha si penyu.
Dadi isa apa ora kowe ngewangi aku lunga seko telaga iki?”
“Ananging cara iki ora aman kanggo awakmu yeng kowe namung mbrangkang saka telaga iki menyang telaga liyane?”. Kandha si manuk blekok.
“ya, kowe isa ngangkat aku ora lan nunut awakmu mabur kanggo pindhah ing telaga liyane” kandha si penyu karo raine seneng banget.
“Piye carane?“ pitakone manuk blekok.
“Kowe golek pang uwit kang wis gagrak saka wit lan ceker mu nyekel pang kuwi, mengko aku nyokot pang kuwi mau. Salajenge yen kowe mabur aku iso melu karo kowe.” Kandha si penyu.
“Wah apik tenan kuwi”. Kandha manuk blekok. “ananging ya, medeni banget kuwi yen kowe ngomong rikala mabur, kowe isa tiba.”
“Apa kowe ngira aku bodho pa?” pitakon penyu.
Lajeng wektu blekok iku mabur sinambi ngangkat si penyu nganggo pang kayu. Dheweke ketok karo wong wong kang lagi angon sapi ing ngisor.
 Amarga kaget, para wong kang angon iku ngomong,” wah kok aneh banget kae. Delokken kae! Manuk kang lagi nggawa penyu ing telaga liyane.” 
“Wah, yen mangkono penyu kae iso tibo iso dinggo bakaran. ” kandha salah sijining angon sapi.
“Aku arep tak dadekake dai cilik cilik terus tak pangan,” kandha wong angon sapi liyane.
Krungu saka suarane para angon sapi kang panas ana ing kuping, penyu lali menawa penyu lagi nyokot pang kayu kang lagi digawa mabur karo manuk blekok langsung mbengok nesu. “kowe arep mangan aku!”
Dheweke pas mbukak tutuke,dheweke lali anggone nyokot pang kayu mau lan dheweke tibo kebanting ing lemah saha dijukuk para angon sapi lan langsung dibakar.
Manuk blekok ora kuwat nyawang penyu kang mati kedahipun penyu mirengaken wasita saking manuk blekok supados mboten buka tutukipun.
Mila wasita ingkang sae menika kedah dipun tindakaken.

DONGENG
Dening : Widha Prastawa (10205244005)


0 komentar

Asal usul pedhukuhan Maladan

Posted by Jagading Wacana Label:


Asal usulipun menika saking tiyang ingkang pagaweanipun nderes nira klapa lajeng saking deresan menika dipunolah dados gendhis, karana saking tiyang menika kalebet tiyang ingkang mboten gadhah, tiyang menika dipunwastani dening masyarakat  “Ki Patungmlarat”. Ananging tiyang sanes  ingkang tepang kaliyan Ki Patungmlarat menika nganggep Ki Tukangmlarat gadhah pribadi ingkang kiat tirakat/tapa brata, satemah dadosaken tiyang ingkang luhur budinipun saha sekti ilmunipun. Amargi menika dipundadosaken sesepuh wonten ing tlatah menika.
Wonten ing sawijining dinten nalika Ki Tukang mlarat nembe minggah wit kangge nderes nira,wonten tiyang ingkang rawuh non inggih tiyang ingkang alim saha nyuwun pirsa” kisanak, menapa sebabipun panjenengan badhe nderen nira menika kedah nyebat ukara “ clontang clantung, wong nderes buntute bumbung, apa gelem ora?” lajeng Ki Tukang mlarat jawab” menika mantra supados hasilipun saged kathah,….ah, ingkang dipun ucapaken menika lepat” jawabipun tiyang alim, lepat saha kirang lepat? Jawabipun Ki Tukangmlarat,jenengan menika dereng tepang kaliyan kula. Kula menika tiyang ingkang deres nira kawit alit.menika ngelmi saking warisan turun temurun saking leluhur saha mantra menika maton. Leres kisanak, ananging wonten mantra ingkang linuwih,ingkang saged ngangsilaken nira ingkang kathah”,jawabipun tiyang alim, cobi panjenengan buktikaken!” panjalukipun Ki Tukangmlarat,nggih, keparenga kula mirsani panjenengan anggenipun ngolah nira menika. Lajeng Ki Tukangmlarat menika nedahaken kadospundi caranipun damel gendhis. Tiyang  wau inggih nyetak gendhis aren setunggal tangkep lajeng dipun cetak dipunparingaken dateng Ki Tukangmlarat lajeng nilar pesan supados mboten dipunbikak  saderengipun tiyang alim menika kesah.
Lajeng KI Tukangmlarat menika mbikak cetakan gendhis hasilipun saking tiyang alim menika. Netranipun kaget karana wosing sampun sanes gendhis ananging emas. Ki Tukangmlarat menika menggalih bilih tiyang alim menika tiyang ingkang sekti, lajeng Ki Tukangmlarat menika nguyak tiyang alim menika lajeng katututan lajeng kepanggih malih kaliyan tiyang wau amargi tiyang alim menika sunan kalijaga ingkang kawentar wonten ing tiyang mlarat. Amargi taksih kepingin mangertos kaliyan tiyang wau lajeng KI Tukang mlarat menika nyuwun dipunwulang mantra sekti wau. Lajeng kersa dados muridipun sunan kalijaga saha dipun ajari syahadad. Saking menika wau Ki Tukangmlarat dipun ajak Sunan Kalijaga ngembara wonten setunggal papan saha papan sanesipun sinambi nyebaraken dakwah islam.
Wonten ing sawijining dinten, Sunan Kalijaga pamit dating Ki Tukangmlarat, Sunan Kalijaga badhe sembahyang wonten mekah (wonten ing versi sanesipun  menika wonten demak). Lajeng Ki Tukangmlarat menika dipundawuhi kangge njagi tongkatipun Sunan Kalijaga.
Ki Tukangmlarat menika lenggah sila, saking dangunipun badan saking KI Tukangmlarat menika ngantos kebak suket saha alang alang. Papan ingkang dingge tapa menika dados kathah tetuwuhan ingkang kathah sanget inggih menika tetuwuhan ingkang dipun sebat grumbulan. Wonten ing papan asanesipun Sunan Klijaga kemutan bilih Sunan Kalijaga menika sampun nilaraken muridipun, lajeng Sunan Kalijaga menika rawuh wonten ing papanipun Ki Tukangmlarat saha tongkatipun.
Sasampunipun dugi wonten ing papan kasebut sampun wonten tetuwuhan ingkang kathah, lajeng tetuwuhan menika dibun bakara kaliyan Sunan Kalijaga ngantos telas,ananging Ki Tukangmlarat menika mboten sakit ,mboten kenging agni menika naming kulitipun dados cemeng. Karana cemeng (geseng), lajeng sunan kalijaga menika maringi gelar kangge Ki Tukangmlarat dados Sunan Geseng. Lajeng saking sunan geseng menika dipunbakar dadosaken nama dusun wonten ing desa jatimulya dlingo bantu inggih menika dusun maladan menika saking tembung mulad  (agni ingkang mulad mulad).

LEGENDA
Dening : Widha Prastawa (10205244005)

0 komentar

Legenda Kamandaka Lan Goa Jatijajar

Posted by Jagading Wacana Label:


Gua Jatijajar menika salah satunggaling papan pariwisata wonten ing Kabupaten Kebumen. Dawanipun gua menika kirang langkung 250 meter kanthi dhuwuripun 15 meter lan ambanipun kirang langkung 25 meter.  Wonten ing Gua Jatijajar menika wonten kali lan sekawan sendang inggih menika kantil, mawar, jombor lan puser bumi. Wonten ing gua menika ugi wonten kathah patung-patung saukuranipun manungsa ingkang nyariosaken Raden Kamandaka utawi Lutung Kasarung.
Arya Kamandaka utawi Lutung Kasarung inggih menika salah satunggaling putranipun Prabu Siliwangi, Raja Kerajaan Pajajaran. Wonten ing wekdal menika Raja sampun sepuh saengga raja menika badhe nganggkat Putra Mahkota kangge ngantosaken Prabu Siliwangi menika. Prabu Siliwangi menika gadhah tiga putra lan setunggal putri. Kalih putra inggih menika Banyak Cotro lan Banyak Ngampar saking permaisuri ingkang kaping setunggal. Ananging permaisuri menika sampun seda. Putra lan putri sanesipun inggih menika Banyak Blabur lan Dewi Pamungkas menika saking permaisuri ingkang kaping kalih inggih menika Dewi Kumudaningsih. Ananging Prabu Siliwangi menika gadah janji menawi putranipun Dewi Kumudaningsih ingkang badhe dipundadosaken Raja.
Wonten ing sawijining dinten menika Prabu Siliwangi nimbali calon putra mahkotanipun inggih menika Banyak Cotro lan Banyak Blabur kangge pinanggih kalih piyambakipun. Prabu Siliwangi menika badhe nganggkat putranipun kangge nggantosaken dados Raja. Ananging saking kalih putra menika boten wonten ingkang purun dados raja wonten ing Pajajaran. Banyak cotro menika dereng siap amargi dereng gadhah ilmu ingkang cekap lan dereng pikantuk sisihan. Banyak Cotro, badhe nikah menawi pasuryanipun tiyang estri menika sami kaliyan pasuryaning Ibunipun ingkang sampun seda. Lajeng Banyak Cotro nyuwun idin badhe kesah saking Pajajaran kangge nggolet tiyang estri menika.
Banyak Cotro menika lajeng pinanggih kaliyan pendeta Ki Ajar Winarong  ingkang dados Pertapa wonten ing Gunung Tangkuban Perahu.  Pendeta menika ngendhika menawi Banyak Cotro pengin pinanggih kaliyan Tiyang estri menika, Banyak Cokro menika kedah rila boten ngangge ageman Kerajaan lan kedah dipungantos kaliyan ageman rakyat biayasa. Lan Banyak Cotro ugi kedah ngginakake nama bedha inggih menika Arya Kamandaka. Sasampunipun mlampah madinten-dinten, Arya Kamnadaka dumugi wonten ing Kadipaten Pasir Luhur. Wonten ing mrika Arya Kamandaka dipunangkat anak kaliyan Patih wonten ing Kadipaten Pasir Luhur inggih menika Reksonoto.
Kamandaka lan Dewi Ciptoroso
     Wonten ing pasir luhur menika Arya Kamandaka saged nemokake tiyang estri ingkang pasuryanipun sami kaliyan ibunipun. Dewi Ciptoroso namanipun, putri bungsu Adipati Kanandoho ing wekdal menika mimpin Kadipaten Pasir Luhur. Arya Kamandaka tresna kaliyan Dewi Ciptoroso. Dewi Ciptoroso ugi tresna kaliyan Arya Kamandaka. Lajeng Arya Kamandaka lan Dewi Ciptoroso menika ketemu secara langsung wonten ing  Kaputren Kadipaten Pasir Luhur. Ananging pertemuan menika dipunmangertosi kaliyan para prajurit Kadipaten. Mireng kadosmekaten Adipati Kandandoho lajeng nesu sanget kaliyan Arya Kamandaka. Rikala dikejar kaliyan Pasukan Kadipaten Pasir Luhur, Arya Kamandaka terjun wonten ing kali. Pasukan lan Adipati Kanandoho ngirra menawi Arya Kamandaka sampun seda.
     Sasampuninipun dangu saking kedadean mekaten, Adipati kandandoho mireng menawi Arya Kamandaka menika tasih urip. Arya Kamandaka menika wonten ing Dhusun Panagih lan diangkat anak kaliyan Mbok Kertosuro. Wonten ing wekdal menika wonten pemuda ingkang namanipun Silihwarni. Silihwarni menika badhe ngabdiaken piyambakipun kangge Adipati Pasir Luhur. Adipati menika badhe nrima ananging saged mateni Arya Kamandaka. Kangge bukti Silihwarni kedah beta getih lan atinipun Arya Kamandaka. Sajatosipun Silihwarni menika nama sanesipun Banyak Ngampar, rayinipun Arya Kamandaka. Silihwarni lajeng memburu Arya Kamandaka dumugi wonten ing Dhusun Karang Luas. Wonten ing papan menika Kamandaka lan Silihwangi pinanggih. Ananging boten sami kenal amargi ngginakaken ageman rakyat biyasa. Arya Kamandaka lan Silihwangi lajeng gelut. Wonten ing gelut menika Arya Kamandaka ketusuk Keris Kujang Pamungkas silihwangi. Ananging Kamandaka saged nglolosake piyambak.
 Lajeng Arya Kamandaka terus mlayu dumugi goa. Wonten ing goa menika Arya Kamandaka leren lan ngumpet saking Silihwarni. Silihwarni kelangan jejakipun Arya Kamnadaka, lajeng Silihwarni nantang Arya Kamandaka. Mireng tantanganipun lajeng Arya Kamandaka ngendhika sinten piyambakipun ingkang sebenarnya. Silihwarni ugi ngendhika indentisaipun piyambak. Lajeng Arya Kamandaka lan Silihwarni rangkulan lan saling memaafkan, Goa menika lajeng dipun paringi nama Goa Jatijajar. Arya kamandaka lajeng tapa wonten ing Goa Jatijajar. Wonten ing goa menika Arya Kamandaka pikantuk petunjuk menawi badhe kaleksana niatipun bebrayan kaliyan Dewi Ciptoroso menawi Arya kamandaka sampun pikantuk ageman Lutung. 

 LEGENDA
Dening : Leni Tri Yulianingsih (10205244016)

2 komentar

Kanthong Mala

Posted by Jagading Wacana Label:


Joko menika tiyang ingkang boten remen sanget menawi makarya. Padamelanipun saben dinten inggih menika namung turu, mangan lan dolan. Bapak lan Ibunipun Joko boten nglarang amargi saking kaluwarga ingkang gadhah. Sedaya kemawon ingkang dipunremeni lan dipunpengini Joko  mesthi keturutan.
Enjing menika Joko dolan wonten ing alas. Wonten ing tengahing alas menika Joko ketemu kaliyan tiyang sepuh ingkang beta gangsal kanthong ingkang abot.
“Mas! Nyuwun pangapunten nganggu, kula badhe nyuwun pambiyantunipun panjenengan beta kanthong menika dumugi wonten ing kutha?”, Panyuwunipun tiyang sepuh.
Mireng panyuwunipun tiyang sepuh menika, Jaka namung mlengos tetep mlampah sinambi ngamati tetuwuhan wonten ing alas.
“Mas, menawi panjenengan purun pambiyantu, kula badhe maringi salah satunggaling kanthong menika ingkang mas remeni. Monggo dipunpilih!” pangandikanipun tiyang sepuh.
Jaka tetep tasih boten gagas pangandikanipun tiyang sepuh menika. Huh! Wau nyuwun tulung saiki malah arep maringi kanthong. Paling-paling isinipun sampah.” Batinipun Jaka.
“Mas, kanthong kula ingkang werninipun abrit menika isinipun tetuwuhan ingkang saged ngobati sedaya penyakit, menawi kanthong ingkang werninipun biru menika isinipun palawija unggulan. Uatawi panjenengan badhe ngersakaken kanthong ingkang werninipun pethak? Kanthong menika isinipun sutera, ingkang kanthong werni ijem menika isinipun maneka jinising sandangan, lan kanthong ingkang werninipun kuning isinipun emas permata. Panjenengan saged milih salah satunggaling kanthong menika.” Pangandikanipun tiyang sepuh.
“Nggih kula badhe paring pambiyantu panjenengan ananging kula ngersakaken kanthong ingkang werni kuning menika.” Panyuwunipun Jaka.
“Menapa panjenengan yakin kanthong menika saged beta kabegjan kangge panjenengan Mas?” Pitakonipun tiyang sepuh.
“Kula langkung yakin. Cepet paringaken kanthong menika. Kula mpun boten sabar beta wangsul kanthong menika.” Panyuwunipun Jaka.
Tiyang sepuh menika maringaken kanthong ingkang werni kuning. Jaka langsung beta kanthong menika lunga tanpa ngucapake matur nuwun kaliyan tiyang sepuh menika. Sasampunipun radi tebih, Jaka bikak kanthong menika. Jaka langkung bungah sanget amargi ningali kanthong menika isinipun kathah sanget emas. Jaka lajeng nglajengaken wangsul.
                                                            ...............................
Tanpa diduga-duga
“Pokoke menawi ketemu tiyang gadhah menika, rampok mawon.” Pangandikanipun salah satunggaling tiyang.
Jaka ingkang krungu suara menika, langsung cepet-cepet ngumpet. Bibar kalih tiyang menika tindhak, Jaka langsung medal saking papan kangge ngumpet menika. lajeng nerasaken wangsul kaliyan gugup lan wedhos. Dumugi wonten ing pinggir kali. Papan menika katingal sepi. Namung wonten tigang tiyang ingkang narik prahu.
“sepi sanget dinten menika.” Pangandikanipun tiyang ingkang awakipun alit
“Leres, boten kados dinten-dinten biyasa.” Wangsulanipun tiyang ingkang rambut kriting.
Pripun menawi kita rampok mawon tiyang nyebrang ingkang ngginakaken prahu menika.” Pitakonipun tiyang ingkang awakipun kekar.
Tiga tiyang ingkang narik prahu menika nguyu kamikelen. Mireng kados mekaten Jaka tambah kewedhen. Saking wedosipun, Jaka lajeng njegur kali lan renang dumugi pinggir kali. Saweg wonten ing tengah-tengah kali, wonten baya mlaku tumuju Jaka. 
Tanpa ragu-ragu. Jaka ngebug moncong baya menika ngginakaken kanthong ingkang dipunbeta. Baya menika lajeng bikak moncongipun. Lajeng, boten mikir dhawa Jaka langsung nguncalke kanthong ingkang isinipun emas wonten arahipun baya. Uncalan menika pas banget tiba wonten ing sajroning monconging baya saengga baya menika kangelan anggenipun mangan. Ningali kados mekaten, Jaka langsung renang tumuju pinggir kali.
Sasampunipun kadadean menika, Jaka dados sadar menawi emas menika boten damel kabegjan kangge piyambakipun. Ananging palah damel tumekaning memala. Sasampunipun kadadean menika Jaka dados rajin lan wicaksana.

Dongeng
Dening : Leni Tri Yulianingsih (10205244016) 

0 komentar

Semut lan Kepompong

Posted by Jagading Wacana Label:



Ana ing salah sawijining alas ingkang rengked, kewan-kewan urip kanthi tentrem. Kewan-kewan iku kayata semut, gajah, macan, manuk, badak, kupu-kupu, lan liya-liyane. Ana ing salah sawijinging dina, ana badai sing gedhe banget. Badai kuwi teka, saengga gawe panik kabeh kewan ing alas mau. Kabeh kewan panik lan mloya-mlayu kanthi keweden kanggo ngindari badai kuwi.
Dina sesuke, srengenge njedul kanthi sumorot kang gawe anget lan manuk-manuk padha ngoceh kang gawe endah dirungoke. Nanging opo kang kadadeyan? Akeh wit-witan ing alas mau padha rubuh kang nggawe alas mau dadi alas kang ora rupa wujude.
Ana kepompong kang lagi nangis lan sedih merga wit-witan padha rubuh. “huu..huuu…kita dhewe sedih banget, ana badai lan saiki ora ana papan kanggo ngiyub…huuu…huuu…” tangise kepompong karo nggrenyem werna-werna.
Seka ngisor lemah, ana semut nongol lan kanthi dumeh dheweke ngomong, “hai kepompong, delenga aku, aku slamet seka badai wingi kae, ora kaya kowe kang ana ing ndhuwur lemah, deleng awakmu, kowe mung bisa nempel neng wit sing rubuh lan ora bisa slamet seka badai.” Omonge semut kang dumeh banget.
Semut saya dumeh lan terus ngomong kaya kuwi mau marang kabeh kewan sing ana ing alas , nganti tekan salah sawijining dina semut mlaku ana ing ndhuwur endut (lumpur hidup). Semot ora ngerti nek dheweke mlaku ana ing nduwur endut kang bisa nelen lan narik dheweke mlebu ing njero lempung.
“tulunggg….tuluuuuuung…..aku kejebak nang nduwur endut…..tuuullluuungg,” semut njaluk tulung. “kayane kowe lagi kesusahan yo, semut?” semut ndeleng ndhuwur lan nggoleti asal suwara mau, lan jebul suwara mau asale saka Kupu-kupu sing lagi mabut ana ing nduwur endut mau.
“Sapa kowe?”pitakone semut kang lagi bingung. “aku iki kepompong sing wektu kae dieloke kowe.” Jawabe si Kupu-kupu. Semut ngrasa isin banget lan njaluk tulung Kupu-kupu nulung dheweke seka endut. “ Tulungi aku Kupu-kupu, aku njaluk ngapura wektu kae aku wis dumeh megra bisa slamet seka badai mung jalaran umpetan nang ngisor lemah.” Si Kupu-kupu ahire nulung Semut, saengga Semut slamet lan Semut janji, dheweke ora arep ngeloke kabeh mahkluk gaweane Gusti Allah kang ana ing njero alas.
Nah, piwulang kang bisa dijupuk seka dongeng ing nduwur yaiku, dhewek kudu ngormati lan ngasihi kabeh mahkluk gaweane Gusti Alloh. Intine kabeh mahkluk gaweane Gusti Alloh kudu dikasihi lan ora kena ngeloke mahkluk liyane.
Kapethik saka wayankatel.com kanthi perubahan

Dening WIJI BUDI LESTARI
10205244021/G

0 komentar

Legenda Kecamatan Gombong

Posted by Jagading Wacana Label:



Gombong inggih menika salah satunggaling nama kecamatan wonten ing Kabupaten Kebumen. Papanipun wonten ing sisih kulon, sisih kidule kecamatan Kuwarasan, wetane kecamatan Karanganyar lan sisih kulone  Kecamatan Sempor. Gombong ugi sakmenika dados ibukota kecamatan lan kota ingkang paling rame sasampunipun Kebumen.
Wonten masa perjuanganipun Pangeran Diponegoro (1825-1830) nama Gombong dereng wonten, nanging namanipun inggih menika dukuh Giyombong. Nama dukuh kasebat kadadosan saking nama kepala dukuhipun inggih menika Kyai Gombong Wijaya ingkang sejatosipun saking Banyumas. Kyai Giombong menika bekas prajurit Pangeran Diponegoro ingkang berjuang wonten ing Banyumas.
Amargi daerah Banyumas sampun dipunkuasai Kompeni Belanda, Kyai Gombong Wijaya kesah saking Banyumas dhateng salah satunggaling daerah ingkang boten wonten ingkang gadhah inggih menika daerah ing sisih kilenipun desa Kemit. Kyai Gombong Wijaya minangka ketua rombongan, lan ugi dados bekel utawi kepala dukuh. Salajengipun Kyai Gombong dipunsebat Kyai Giyombong. Kathah tiyang ingkang dugi wonten ing dukuh Giyombong kangge dados rayat dukuh Giyombong lan ugi wonten ingkang namung mampir. Tiyang-tiyang kasebat ngungsi saking daerang ingkang sampun boten aman amargi daerahipun sampun dipunkuasai Belanda.
Saking Banyumas, Belanda sampun kalah lan mundhut siasat kanthi mbangun pertahanan wonten ing dukuh Giyombong ingkang sampun rame dening rakyat lan dereng kathah dipun mangertosi kawontenanaipun. Belanda mbangun Benteng ingkang samangke badhe dipun ginakaken kangge ngayomi pasukanipun ingkang kepepet saking paprangan wonten ing sakiwa tengene Banyumas inggih menika wonten ing sakiwa tengene Banyumas lan Ngijo (samenika dados Ijo).
Nalika mbangun benteng, Belanda nyuwun kanthi paksa masarakat dukuh Giyombong kangge kerja rodi utawi keja paksa mbangun benteng tanpa dipun paringi upah. Samange benteng kasebat dipun paringi nama Benteng Van Der Wijck. Samenika Benteng kasebat dados salah satunggaling obyek wisata ingkang kondhang wonten ing Kebumen. Kyai Gombong utawi bekel dukuh Giyombong rumaos nlangsa lantrenyuh mirsani rakyatipun saben dinten kerja rodi tanpa dipunparingi upah. Rakyat Giyombong kerja rodi saking enjang dumugi sonten, ingkang ndadosaken kirang pangan ing pundi-pundi amargi sawahipun boten wonten ingkang ngolah lan sedaya gabah, jagung, kedele lan sanesipun sampun dipunpundhut dening Belanda. Kahanan mengkana wau ndadosaken rakyat dukuh Giyombong urip sengsara.
Nanging, nalika Kyai Gombong mireng babagan kemenanganipun pasukan Mataram kaliyan kompeni Belanda wonten ing Ayah, Kyai Gombong ndamel siasat kangge nyuwun pangayoman saking Mataram supados masarakat Gombong ucul saking kasengsaran. Lajeng Kyai Gombong sowan wonten ing pasukan Mataram ingkang gadhah markas ing Bukit Indrakila. Panyuwunipun Kyai Gombong dipuntampi, lajeng pasukan Mataram pindhah markas wonten ing daerah Dapuran Pring wonten ing sisih kidul dukuh Giyombong.
Paprangan siang lan ndalu wonten ing daerah Giyombong boten saged kaidarna, rakyat sampun boten kerja rodi kaliyan Belanda, nanging dipun dhawuhi dening bekel dukuh Giyombong kangge nyengkuyung sesarengan pasukan Mataram nglawan Kompeni Belanda. Kompeni belanda mundur saking benteng pertahananipun, lan paprangan pasukan mataram dipunlajengaken wonten ing sisih wetanipun Giyombong.
Kangge ngenang jasanipun Kyai Gombong, dukuh ingkang saya rame menika, samenika dados ibukota kecamatan ingkang kondhang kanthi nama kota Gombong. Dumugi samenika, masarakat Gomong taksih pitados piweling Kyai Gombong, inggih menika “Eling-eling, mbesuk jaman rame, ing Giyombong (Gombong) ora bakal ana peperangan/rerusuhan maneh, nanging sing ana yaiku godhane mung main lan royal wadonan.” (narasumber : H.R Sunarto/Suara Merdeka).


Dening WIJI BUDI LESTARI 
NIM 10205244021/G

0 komentar
Langganan: Postingan (Atom)